Hieperdepieperdepiep

De middelste dochter werd 3, dat moest gevierd worden. Wat stond er op het verlanglijstje: de enige echte bumbataart. Dus kon moeder weer aan de slag om een min of meer toonbare taart te maken. Het resultaat van mijn baksels ziet u hier...

De jarige dame

links: een notentaart met koffiecrème

De gewenste bumbataart

tarte tatin



een beetje zielige soesjes...met verhouding bloem/boter gefoefeld en dat is niet helemaal goedgekomen




tiramisutaart..en geloof me, trek me recht was van toepassing als je er een stuk van op had.

De mama heeft zich amuseerd in haar keuken, de kinderen hebben gesmuld. Missie geslaagd!

op naar de knuffeltjes

Een madame van ons naaiclubje maakt/haakt prachtige knuffeltjes. Dat moesten we dus ook proberen. Eerst met een pakketje uit de zeeman, daar zat alles in om een afgwerkte knuffel te maken.
Tijdens ons weekendje aan zee, begon ik eraan. Al gauw kwam ik er achter dat een schaar handig is, vooral als je van kleur moet veranderen. Dus, klopte ik even aan bij de boerin. Kunnen tellen is ook best nuttig...Maar ik werd nogal een afgeleid door de leuke verhalen van de andere gasten..Ook een kunst, doen alsof je heel geconcentreerd een vreselijk moeilijke knuffel (ahum) aan het haken bent, en tegelijkertijd een interessant gesprekje volgen...zeker als het ging over hun visie op leerkrachten...'t was duidelijk dat ze niet wisten dat ik tot die soort behoor.

We zijn nu een paar weken later en eindelijk ben ik erin geslaagd 2 knuffeltjes te maken voor mijn 2 dochters. De zoon zal nog even moeten wachten. Vanaf nu ergens, begin ik aan het grote werk. Benieuwd of ik zal slagen in mijn opzet. Handigheid is nog steeds niet mijn beste punt. Gelukkig zijn de dochters nog altijd blij als ik iets in elkaar flans..héhé..

stof tot nadenken

Dit weekend gesnuisterd op PopUpVillage bij Vermiljoen en Bambiblauw en hoera! We kwamen weer met stofjes thuis. Ik ben echter niet zo handig als de meeste blogdames hier, dus wacht ik tot de naaijuf langskomt....Ja, ik ben een luxenaaister, ik heb een naaijuf aan huis. Maar omdat alleen maar alleen was, zijn er ondertussen nog twee andere leuke madammen die samen lesjes krijgen. Ik heb dus als het ware een mininaaiclubje. Heel plezant! Alleen voel ik me soms het kneusje van de groep. Ik ben dus degene die altijd twee keer den uitleg nodig heeft om't te snappen. Weet ik meteen hoe mijn leerlingen zich soms voelen in mijn les...

Inclusief schetskes van wat het allemaal moet worden. Heel eenvoudige dingskes, anders komt er toch niks van

boerderijpret

Maar eerst moest meneertje buikgriep halt houden in ons gezinnetje....na wat gepalaver, besloten we het er toch maar op te wagen en te vertrekken op weekend naar een boerderij dichtbij Ieper. De boer zei ons bij't vetrek naar huis: als 't goed is, vertelt't verder, als't nie goe was, zwijgt erover (maar dan in't West-Vlaams)
En 't was goe! De kinderen konden alles doen wat ze maar wensten: koeien helpen eten geven, koeien melken, spelen op de hooizolder, ravotten door de stallen,...en manlief heeft tot middernacht op een veld gestaan om mais te oogsten. Dus, boer en boerin van hoeve hof den abeeleboom, nen dikke merci!
Het was er gewoon supergezellig, supergemoedelijk en superfijn!

Foto'tje van ons vijfjes.Mila had héél véél schelpjes geraapt, die we tijdens onze drie daagjes her en der verloren hebben door het gaatje in ons buggynetje....

Onze schaapjes vonden het allemaal tof, als ze maar niet te dichtbij de koeien  moesten komen.

Zelfs tijdens een 'cultureel' uitstapje, amuseerden ze zich: hier Ava in actie. Daar zijn we ook ergens haar muts verloren.

Toen we vrijdag naar huis trokken, waren de kleren vies, vuil en vettig, enfin van de kindjes toch, en zo hoort het! Tegen dan was ik ook genoeg uitgeziekt om aan een weekend wasjes draaien te beginnen.